این وبلاگ برای مدتی بسته می باشد.....

لطفا به ادرس جدید قدم رنجه بفرمایید.....

http://dallane-behesht.blogfa.com

بای دوستان گلم

بدترین دلتنگی برای هرکس ان است که

                                                    در کناره او باشی و

                                                                      مطمئن باشی که

                                                                                     هرگز به او نخواهی رسید

  نمي دانم محبت را بـر چه کاغذي بنويسم که هرگز پاره نشود

بـرچـه گلـي بـنويـسم که هـرگز پرپر نشـود

 بـر چه ديواري بنويسم که هرگز پاک نشود

 بـر چه آبـي بنويسم که هـرگز گل آلود نشود

 و

سرانجام بـر چه قلـبي بنويسم که هـرگز سـنگ نشود

http://asadream.us

خداحافظ خونه تاریکه من

در زندگی ۲ چیز را بیشتر ازهمه دوست دارم

یکی گل سرخ را ودیگری تـــــــورا

گل ســــرخ را برای بوییــــــــدن

وتـــــــورا برای بـــــو سیـــــدن

گل سرخ را برای ۱ لحظـــــــه

و تـــو را بــــــرای همیشــه

خوشا آن ساعت که يار از در آيد             

                             شود هجران و روزه غم سر آيد

زدل بيرون کنم جانرا بصد شوق             

                        همي دانم که جايش دلبر آيد

درخت غم به جانم کرده ريشه

به درگاه خدا نالم هميشه

رفيقان قدر يکديگر بدانيد

عجل سنگ است و آدم مثله شيشه

*چرا از من گریزانی تو همدم*   

          *مگر غیراز وفا باتو چه کردم*             

همه شب صورتم را به خدا خواهم کرد                                                              

                                          موفق باشین همه 

بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم

شدم آن عاشق ديوانه که بودم

در نهان خانه جانم گل ياد تو درخشيد

عطر صد خاطره پيچيد

باغ صد خاطره خنديد

يادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتيم

پر گشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم

لحظه ای چند لب جوی نشستيم

تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت

من همه غرق تماشای نگاهت

آسمان صاف و شب آرام بخت خندان و زمان رام

خوشه ماه فرو ريخته در آب

شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

يادم آيد تو به من گفتی از اين عشق حذر کن

لحظه ای چند بر اين آب نظر کن

آب آيينه عشق گذران است

ای که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

باش فردا که دلت با دگران است

تا فراموش کنی چندی از اين شهر سفر کن

با تو گفتم حذر از عشق ندانم

سفر از پيش تو هرگز نتوانم

روز اول که دل من به تمنای تو پر زد

چو کبوتر لب بام تو نشستم

تو من سنگ زدی ، من نه رميدم ، نه گسستم

حذر از عشق ندانم ، نتوانم

باز گفتم که تو صيادی و من آهوی دشتم

تا به دام تو درافتم ، همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم ، نتوانم

اشکی از شاخه فرو ريخت

مرغ شب ناله تلخی زد و بگريخت

اشک در چشم تو لرزيد

ماه بر عشق تو خنديد

يادم آيد که دگر از تو جوابی نشنيدم

پای در دامن اندوه کشيدم

نه گسستم ، نه رميدم

رفت در ظلمت غم آن شب و شبهای دگر هم

نگرفتی دگر ازعاشق آزرده خبر هم

نکنی ديگر از آن کوچه گذر هم

بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم

 من هم خواهم رفت هر چند که گفتنی هایم همچنان باقیست

من هم خواهم رفت مثل هزاران پرستویی که کوچ کردند و رفتند

خداحافظی کردن سخت است از جمع دوستانی که یک عمری را با ها شون گذراندیم

از شادی و غم های همدیگر باخبر شدیم ...

از تجربه هامون گفتیم ... از دلتنگی ها ... از سرود زندگی حرف زدیم و از ندای خاک گفتیم

از نامردی ها گفتیم و از بی مهری ها

از لحظه های به یادماندنی یاد کردیم و از عشق های ابدی سخن گفتیم

از اولین سلام و آخرین دیدار با حسرت یاد کردیم و بغض های مان را نوشتیم تا مجالی برای اشک ریختن نیابیم

از طعنه های زندگی و از سنگهایی که در مسیر بود به تلخی یاد کردیم

با بازیهای زندگی بازی کردیم و آنها را شوخی تلقی کردیم

از عشق و دوستی گفتیم و از نفرت و دشمنی 

از ستاره های آسمان دلهای مان نوشتیم و از زخمهایی که مرهمی نداشتند

هر وقت که شاد بودیم از خوشی هامون می گفتیم و هر وقت هم ناراحت بودیم از تلخی ها

خلاصه یه مدتی را گذراندیم و با همدیگر همدردی کردیم و دردهای همدیگر را شناختیم

اینجا دردهای را نوشتیم که می خواستیم دیگر از ذهن و قلبمان پاک شوند

اینجا آمدیم که فراموش نشویم و آمدیم که با بقیه هم صدا شویم

ولی من این بار برای خداحافظی آمدم 

                                             نمی دانم چرا ؟    

به هر حال هر گذری برای گذشتن است و من هم گذشتم

 و تنها دلتنگی های خود را به یادگار خواهم گذاشت

 به خدا خواهم سپرد دیگران را و خودم را به تنهایی بدرقه خواهم کرد 

خداحافظ

گفتم شاید ندیدنت اَز خاطرم دورت کنه

دیدم ندیدنت فقط میتونه که کورم کنه

گفتم صداتو نشنوَم شاید که اَز یادم بری

دیدم تو گوشام جُز صدات نیستش صدایِ دیگری

ندیدن و نشنیدنت عشقت را اَز دلم نبرد

فقط دونستم بی تو دل پرپر شد و گم شد و مرد

بعد اَز تو باغِ لحظه های من حتّی یک غنچه گل نداد

همیشه می گفتم با خودم نکنه بمیرم و نَیاد

این روزا محتاجِ تو هستم من نمی گَم دلم می گه

فردا اَگه مُردم نَیایی چه فایده نوش دارو دیگه

 عشق نمي پرسه تو کي هستي؟

 عشق فقط ميگه: تو مال مني .
عشق نمي پرسه اهل کجايي؟

 فقط ميگه: توي قلب من زندگي مي کني .
عشق نمي پرسه چه کار مي کني؟

فقط ميگه: باعث مي شي قلب من به ضربان بيفته .
عشق نمي پرسه چرا دور هستي؟

فقط ميگه: هميشه با مني

گر چه از هم دوریم ولی همیشه تو قلبم هستی

عید بر همگان مبارک         

ای نام همیشه ماندنی     ای محترم درکلام قران               ای جاودان در یادها

ای عشق در قلبها           و ای قشنگترین واژها                 و ای بهترین جانان

مادرم دوستت دارم دوستت دارم                                    تو خود می دانی

که به شوق بودن تو و حس بودنت                               عشق به زیستن را در من تقویت میکند

مادرم امید زندگیم  ای عزیزم                                        با شنیدن صدای گرم تو

زندگی را دوست دارم                                               وبا زنده بودنت زنده  ام

ای کاش بار دیگر بار دیگر                                            آن سجده گاهت آن پیشانی معطرت

را با لبهای عطش زده من از عشقت                          با بوسه از  عطر پیشانی ات معطر سازم

و چهره خسته وغمگین تورا                                      با قطرات اشکم  بشویم

و دیده ام با دیدنت نورانی گردد                                 وسرم را کودکانه بروی شان ات بگذارم

و بی بهانه بگریم  و نوازش دست پر مهرت را               بروی سرم مشتاقانه احساس کنم 

و طپش قلب تو را و گرمی وجودت را                          عمیقانه در رگهای وجودم حس کنم

ای خدای من ای هستی بخش من                            ای یگانه خالق من  پروردگارا

بگذار باری دیگر مادرم  را ببینم                                 به پای او بوسه زنم و کنیز او باشم

دردهای او را با لمس انگشتانم  التیام دهم          و بر بالین او بنشینم و به حرفهایش گوش کنم

و قصه ها و غصه هایش را از بر کنم                        بگذار بار دیگر  او را ببینم و ببویم

و از او بخواهم که مرا ببخشد  که در                        این سن نیازش به من

بازی سرنوشت  مرا فرسنگها از او دور کرد               و از او دورم و بی خبر از راز دلش

خدایا باری دیگر به من یاری کن                           که مادرم را ببینم و از دیدن دوباره اش

نیرو بگیرم  امید بیابم  ودیدگانم پر سو شود             و قلبم اسوده گردد

خدایا این آرزوی بزرگی در مقابل بزرگی تو نیست       که باری دیگر دیدن مادرم را از تو می خواهم

و از نزدیک  به او بگویم که دوستش دارم                  و از غم دوری او دلتنگیم  به پایان میرسد

با تشکر از سحر عزیز